အိပ္မက္လမ္း

ျမက္ခင္းေတြက စိမ္းလန္း
ပန္းခင္းက ေမႊးရနံ႕ေတြနဲ႕
ရီေဝခ်င္စရာ...

နံေဘးမွာ..တသြင္သြင္စီးေနတဲ႕
ၾကည္လင္တဲ႕ ေခ်ာင္းကေလး
တိမ္းမူးခ်င္စရာ...

ေနျခည္ေတြ..တုိ႕ထိထားတဲ႕
သစ္ပင္ေတြက..သက္တန္႕ေရာင္စုံလုိ႕
ရင္ခုန္ခ်င္စရာ...

သီခ်င္းဆုိေနတဲ႕ ငွက္ကေလးေတြက
သစ္ခက္ေတြၾကားမွာ..ဟုိပင္ဒီပင္ကူးလုိ႕
ၾကည္နူးခ်င္စရာ...

ျမင္ရေလသမွ်..အလွအပေတြနဲ႕
ဝန္းရံထား..ဒီေနရာ
ဒါ..အိမ္ပါပဲ။

ေဝ႕ဝဲေနတဲ႕..မိသားစုအသံေတြနဲ႕
ေႏြးေထြးမယ္႕ဟန္လဲ..ရွိရဲ႕။
ျပန္ခဲ႕တာ...ၾကာျပီ
အိမ္ဆီကုိေလ..

ေရာက္ျပီလား...ၾကည္႕
သတိျပဳမိေတာ႕..
ေလွ်ာက္ေနတဲ႕..ဒီလမ္း
အိပ္မက္လမ္း......လမ္း....လမ္း...တဲ႕။

နုိဝင္ဘာ ၂ရက္၊ ၂၀၀၁ ခုနွစ္။
မနက္ ၂နာရီ ၁၃မိနစ္။

ဝန္ခံခ်က္။ ။ညီထြတ္နွင္႕ ရင္ဂုိ ၏ အိပ္မက္လမ္း သီခ်င္းေခါင္းစဥ္ကုိ ခံစားေရးဖြဲ႕သည္။

နွစ္ထပ္ျမိဳ႕ေတာ္

နွစ္ထပ္ဘတ္စ္ကားေတြက
နွစ္ထပ္ျဖစ္ေနတဲ႕ ကားလမ္းေတြေပၚမွာ
နွစ္ထပ္ျဖစ္ေနတဲ႕ လူကူးတံတားမ်ားနဲ႕
မုိးေမွ်ာ္တုိက္ေတြသာ မ်ားတဲ႕ ဒီျမိဳ႕က
(တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာေတာ႕..)
နွစ္ထပ္တုိက္လွလွေလးေတြေကာ
နွစ္ထပ္တုိက္အေဟာင္းအျမင္းေတြပါ
တစြန္းတစ တန္ဆာဆင္လုိ႕
အေတာ္မ်ားမ်ား နွစ္ထပ္ျဖစ္ေနတဲ႕ ဒီျမိဳ႕ေတာ္မွာ..

နွစ္ထပ္ျဖစ္ေနတဲ႕ မိသားစုေတြေကာ
တျခားျမိဳ႕ေတာ္ေတြမွာလုိပဲ
ဘယ္ေလာက္ရွိေနမလဲ။

အုိမင္းမစြမ္း မိဘအေပၚ
အလိမၼာမွာ အၾကင္နာနွစ္ထပ္ဆင္႕မယ္႕
သားသမီးေတြေကာ
ဘယ္နွစ္ရာေလာက္မ်ား ရွိေနမလဲ။

အလုပ္နွစ္ထပ္လုပ္
က်ားကုတ္က်ားခဲနဲ႕
ဘဝထဲက လူငယ္ေတြေကာ
ဘယ္နွစ္ေယာက္ေလာက္ ရွိမလဲ။

ဘာပဲေျပာေျပာ
ဒီနွစ္ထပ္ျမိဳ႕ေတာ္မွာ..
ခဏတာလား
တဘဝစာလား
မေသခ်ာေပမယ္႕
အသားအေရာင္ေပါင္းစုံ
ဆံပင္အေရာင္ေပါင္းစုံ
အရြယ္ေပါင္းစုံနဲ႕
လူမ်ိဳးေပါင္းစုံကေတာ႕
နွစ္ထပ္မကတဲ႕ မုိးေမွ်ာ္တုိက္ေတြလုိ..
ေနရာအနွံ႕...။

ေန႕လည္ ၁နာရီ ၄၂မိနစ္
နုိဝင္ဘာလ ၂၀ရက္ ၂၀၀၈ခုနွစ္။

အသံဆူတဲ႕ည

အဲဒီညက
ခါးလုိက္တဲ႕ အရည္ေတြ
ငါ႕နားရြက္ကေန
အလုိမတူဘဲ..အတင္းမ်ိဳခ်ခဲ႕ရ။
ျပီးေတာ႕...
တစစနဲ႕ ပ်ံ႕နွံ႕ ေနရာယူလုိက္ပုံမ်ား
ေနာက္ဆုံး ဦးေနွာက္တခုလုံး
သုံးမရေတာ႕တဲ႕အထိ။
မူးယစ္တဲ႕...အသိ
ေနာက္က်ိခဲ႕...အာရုံ
ထုံသြားတဲ႕...စိတ္ဟာ
နွိပ္စက္ခံလုိက္ရတာမ်ား
အိပ္ပစ္လုိက္ရတဲ႕အထိ။

ဒီဇင္ဘာ ၅ရက္ ၂၀၀၁ခုနွစ္။
မနက္ ၁၂နာရီ ၃မိနစ္။

August ကေန October ထိ သုံးလလုံးလုံး အိေယာင္ဝါးျပီး အပ်င္းထူ အနားယူလုိ႕ စိတ္ကူးတည္႕ရာ ေလွ်ာက္လုပ္ေနခဲ႕ရာက ခုေတာ႕ လုပ္စရာေတြက တန္းစီလုိ႕ေနပါျပီ။ ဘေလာ႕ခ္ေတြေလွ်ာက္လည္ျခင္း၊ ဖတ္ျခင္း နဲ႕ ေရးျခင္း ခဏရပ္ပါဦးမယ္လုိ႕ လက္ငါးေခ်ာင္းမျပည္႕တဲ႕ကြ်န္မဘေလာ႕ခ္ စာဖတ္သူေတြရယ္၊ မ်က္စိလည္လမ္းမွားျပီ တခါတေလ အလည္လာတဲ႕သူေတြရယ္ကုိ ေလးစားစြာပန္ၾကားခဲ႕ပါတယ္။ ေနာက္ အခ်ိန္ပုိေတြ ျပန္ထြက္လာတဲ႕ အခါ ျပန္ဘေလာ႕ခ္မယ္ေနာ္။ ၂၀၀၁ တုန္းက ေရးခဲ႕တဲ႕အသံဆူတဲ႕ည ဆုိတဲ႕ ကဗ်ာေလးနဲ႕ တာ႕တာ လုပ္ခဲ႕ပါတယ္။

လိပ္ျပာ

ၾကည္႕ေလရာ...မ်က္စိတဆုံး
နွင္းအတိဖုံးတဲ႕...ဒီလြင္ျပင္ၾကီးထဲ
ေျခလ်င္သြားတဲ႕သူတခ်ိဳ႕
စြပ္ဖားလွည္းနဲ႕က တခ်ိဳ႕
သြားေနခဲ႕ၾက။
ေျခလ်င္သမားရဲ႕ေနာက္မွာ
ေျခရာ..
စြပ္ဖားလွည္းရဲ႕ေနာက္မွာ
လွည္းရာ..
ဘယ္မွာ...ေဖ်ာက္လုိ႕ ရနုိင္မလဲ။
အခ်ိန္နဲ႕အမွ်
အၾကိမ္ၾကိမ္က်တဲ႕...နွင္းေအာက္မွာ
ေပ်ာက္ဆုံးခဲ႕...အရာရာ
လိပ္ျပာ...ဒါပါပဲ။
တခ်ိန္က...ဒီနွင္းေအာက္မွာ
ဘာရွိခဲ႕တယ္ဆုိတာ...။

ေအာက္တုိဘာလ ၁၅ရက္၊ ၂၀၀၁ခုနွစ္။
မနက္ ၉နာရီ ၂၄မိနစ္။

ဝန္ခံခ်က္။ ။ ဆရာ တာရာမင္းေဝဧ။္ ဝတၴဳေခါင္းစဥ္အား ခံစားေရးဖြဲ႕ပါသည္။

နားမေကာင္းသူမ်ား

လိမ္ေကာက္ေနတဲ႕ သစ္ပင္ေျခာက္ေတြေလ
ပင္ေျခေတြမွာ...ရြက္ေၾကြေတြေဝလုိ႕
ေနေရာင္အလင္းက
လူမမာတစ္ေယာက္လုိ ေဖ်ာ႕ေတာ႕
ညဥ္းညဴေနတဲ႕...ေလညွင္းသံမွာ
နာက်င္ျခင္းေတြ...
ခါးသီးမွဳေတြ...
ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္ေတြနဲ႕
ပိတ္ထားတဲ႕...တံခါးေတြကုိ
ေနာက္ဆုံးထြက္သက္တုိင္..
ေခါက္ေနၾကတာမ်ား
ၾကားတတ္မယ္ဆုိရင္...။

ဒီဇင္ဘာ ၁၈ရက္ ၂၀၀၁ခုနွစ္။
ေန႕လည္ ၁နာရီ ၄၃မိနစ္။

မေန႕က ကြ်န္မရဲ႕ကဗ်ာေတြကုိ သူ႕ရဲ႕website မွာ ပထမဆုံး တင္ေပးခဲ႕တဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေလးဆီက သူ ခုထိသိမ္းထားတဲ႕ အဲဒီကဗ်ာေတြ ကြ်န္မ မေတာင္းခဲ႕ေပမယ္႕ Email နဲ႕ zip လုပ္ျပီး ပုိ႕လုိက္တယ္။ ကြ်န္မမွာ အဲဒီ ကဗ်ာေတြ copy သိမ္းထားတာေတာင္ မရွိေတာ႕ပါဘူး။ ရန္ကုန္က computer harddisk ၾကြသြားတာနဲ႕ မရွိေတာ႕တာ။ ကဗ်ာေနာက္ခံ ဒီဇုိင္းေလးေတြကုိ သူ႕စိတ္ကူးနဲ႕ သူ အျမဲ လွေအာင္ဆင္ေပးတဲ႕ သူမကုိ ခုထိ ေက်းဇူးတင္ေနဆဲပါ။ ဒါနဲ႕ပဲ ဝမ္းသာအားရ တစ္ပုဒ္တင္လုိက္တယ္။

စာနာစိတ္

ေနာက္က်တယ္ဆုိတာ..မရွိဘူး
ဘယ္ေတာ႕မွလဲ..ဒိတ္မေအာက္ဘူး။
ဆင္ယင္လုိက္တာနဲ႕
ၾကည္႕လုိ႕မဝဘူးတဲ႕
အဲဒါ...။

1:25PM
21st Oct'2008

ဒီလုိညမ်ား

ငါျမင္ေနရတဲ႕..
ဒီျမက္ခင္းစိမ္းစိမ္းေတြရဲ႕ ဟုိဘက္မွာ
ဘာေတြရွိမလဲ
ငါ..မသိခ်င္ေတာ႕ဘူး။

ခပ္လွမ္းလွမ္းကားလမ္းမေပၚက
ကားတစီးခ်င္းစီရဲ႕ ေနာက္ဆုံးဦးတည္ရာဟာ
ဘယ္ေနရာလဲ
ငါ..မစူးစမ္းခ်င္ေတာ႕ဘူး။

ငါကုိယ္တုိင္ေကာ..
ေမာင္းနွင္ခံေနရတဲ႕..ကားတစီးလား
ကုိယ္တုိင္ပဲ ကားေမာင္းေနတာလား
ငါ..မခြဲျခားတတ္ေတာ႕ဘူး။

မည္းေမွာင္ေနတဲ႕ ေကာင္းကင္မွာ
ေပ်ာက္ဆုံးသြားတဲ႕ ၾကယ္စင္ေတြ
မေပ်ာ္ရႊင္ေတာ႕တာ...
ငါ..အေျဖရွာမၾကည္႕ခ်င္ေတာ႕ဘူး။

ျဖိဳးဖ်မွဳန္ရီ
ဒီနီယြန္မီးေရာင္ေတြေအာက္မွာ
အိပ္ေမာက်ေနတဲ႕ ကားေလးေတြရယ္
ေက်ာက္ရုပ္သစ္ပင္ေတြရယ္
ေခြးေက်ာင္းေနဆဲ..လူတခ်ိဳ႕ရယ္
စာသင္ေနဆဲ..တုိက္ေအာက္က ဆယ္ေက်ာ္သက္ကေလးေတြရယ္
တိတ္ဆိတ္ညင္သာစြာနဲ႕
အေဖာ္လုပ္ေပးေနတဲ႕ ေလညွင္းကေလးရယ္နဲ႕...

စကားေတြေျပာဖုိ႕လဲ စိတ္မပါ
နားေထာင္ဖုိ႕ရာလဲ အားအင္ကုန္ခမ္းတဲ႕အခါ
ဒီလုိပဲ..တစ္ေယာက္တည္း
ေက်ာက္စက္ခုံမွာ ထုိင္ရင္း
စိတ္ေတြလန္းဆန္းဖုိ႕
ေအးျမတဲ႕ ေလကုိ ရွဳရွိဳက္လုိ႕
ရခ်င္တာ အကုန္လုံး
အေဝးဆုံးကုိ လႊင္႔ပစ္လုိက္တဲ႕အခါ
အဲဒီခဏေတာ႕..
ငါ..ေပါ႔ပါးသြားခဲ႕တယ္။

12:54 AM
18th Oct' 2008

To my purple "..."

Clouds are on the sky
But you are hiding behind..
Don't be shy to shine
World is waiting for your smile

I am one of the stars
Don't look out far..
I whispered in your ears
Hope you'd get it hear.